
← Brand en Jansen8 dec 2025 · 54 min
Quin Blokzijl: De eerste mbo'er in het Europees Parlement (en onze eerste terugkerende gast)
Over waardigheid, werk, woorden én waarom Brussel tegelijk prachtig en papieren-gek is
Quin is terug; onze allereerste terugkerende gast!
Twee jaar geleden hadden we het over de MBO’er als onmisbare vakman. Nu praten we verder en Quin is te gast op het hoofdkantoor van Censes in Driebergen.We hebben het over zijn tijd in het Europees Parlement, zijn maandelijkse trips naar Straatsburg, zijn bewuste keuze om ook op de vuilniswagen te werken, en wat je daarvan leert over de kloof tussen beleid en praktijk.
I. Van thumbnails naar Straatsburg
Quin, inmiddels 24, vertelt hoe zijn leven tussen Brussel en thumbnails eruitziet. Opiniemaker, Europees Parlement, veel reizen en ondertussen samen met ons prutsen aan camera’s 📷 Het laat zien hoe leren in de praktijk werkt: rommelig, menselijk, en verrassend herkenbaar.
II. De MBO’er in Brussel: indrukwekkend én heerlijk bureaucratisch
Quin kijkt warm terug op Brussel. Het is een plek waar Europa zichtbaar wordt, waar je voelt dat besluiten ertoe doen. Maar het is ook een plek waar formulieren de nationale sport lijken. De klassieke vraag die hij kreeg; “From which university are you?” mondde regelmatig uit in een mentale 404-melding wanneer hij antwoordde dat hij geen universitaire achtergrond had. Soms dacht men zelfs dat hij “via de catering” was binnengelopen.
Toch benadrukt Quin hoe waardevol die ervaring is: Brussel is niet elitair bedoeld, het systeem is alleen ingericht op één soort cv. Dat maakt het voor een MBO’er extra bijzonder én extra ingewikkeld om ertussen te staan.
III. De weeffout: het misleidende menu van ‘hoofd’ of ‘handen’
Een van de grootste inzichten uit het gesprek: het hardnekkige idee dat je óf denker óf doener bent. Brussel werkt soms nog alsof je bij binnenkomst moet kiezen uit een soort “opleidingsmenu”. Quin maakt duidelijk dat deze tegenstelling nergens op slaat. Niemand werkt alleen met zijn hoofd of alleen met zijn handen; de samenleving doet alsof dat wel zo is.
Zijn advies: laat MBO-stagiaires in Brussel meedoen in het primaire proces. Vraag ze naar hun mening, ook bij lastige dossiers. Niet alleen bij de koffieautomaat.
IV. De politieke kloof thuis: diploma’s als paspoort