#43 Dit deed onze sabbatical met mij

Dit jaar gingen we vier maanden met de camper op reis. Dat was echt onze droom? Met ons zoontje Harvey, die bijna vier werd en dus na de zomer naar school zou gaan. Voor ons was dit het moment. Nog even met z’n drieën op pad voordat hij het schoolritme ingaat.

Ik had er mega veel zin in. Ik reisde vroeger vaak alleen met mijn eigen camper en dat voelde altijd als ultieme vrijheid. M’n eigen coconnetje bij me, m’n eigen bed, spullen en gewoon gaan en staan waar ik wilde. Dus ik dacht: dit moet te gek worden om ook als gezin te doen.

En dat was ook zo. Maar… ik kwam er ook achter dat zo’n droomreis in de praktijk soms gewoon knap intens is met z’n drietjes op 6m2.

De eerste wekenDe eerste weken waren fantastisch. Het buitenleven, Portugal ontdekken, Harvey die het heerlijk vond. Het voelde echt bijzonder om hem dit mee te geven. Ook al weet hij het over tien jaar misschien niet meer, ik geloof wel dat zoiets diep doorwerkt en goed is voor zijn systeem.

We trokken langs de kust naar beneden en genoten echt van de vrijheid.

Maar toen… verzadigingNa twee maanden sloeg het een beetje om. Ik merkte dat ik verzadigd raakte. Steeds een nieuwe plek zoeken, nooit echt landen… Ik kreeg steeds meer zin in kleine dingen die ik thuis vanzelfsprekend vind: een koffietentje, yoga, gewoon even werken in mijn eigen studio.

En eerlijk: drie maanden non-stop met z’n drieën op elkaars lip is intens. Harvey bepaalt natuurlijk veel van het ritme. Heel logisch, maar soms wilde ik gewoon even mijn eigen ding doen. En dat lukte niet altijd.

Ik merkte dat ik creatiedrang kreeg, dat ik zin had om te werken. Ik vond dat stom: “wie gaat er nou op reis en wil dan werken?” Maar ik ontdekte dat mijn werk me juist energie geeft. Dat het me voedt. En dus besloten we om de reis een maand in te korten en thuis nog lekker een beetje vrij te zijn.

Wat ik ervan leerdeWat ik vooral heb geleerd? Dat vrijheid ook grenzen heeft. Voor mij voelt zes weken reizen met ons gezin eigenlijk als het gouden midden. Dan heb je genoeg tijd om echt los te komen, maar is het ook nog leuk en licht. Vier maanden was voor mij gewoon net te lang, ik merkte dat ik dan een soort verzadigd raak.

En ik ontdekte iets heel nieuws: dat ik oplaad van werken. Vroeger vond ik het altijd lastig om terug te komen van vakantie, alsof ik echt weer in die werkmodus moest groeien. Maar nu voelde ik voor het eerst: ik heb er gewoon zin in. Zin om weer te creëren, zin om weer in mijn studio te zijn. Mijn werk voedt me blijkbaar veel meer dan ik dacht.

Ook merkte ik hoeveel helderheid het geeft om afstand te nemen. Ik had social media van mijn telefoon gegooid en daardoor kon ik veel beter voelen wat ík wil. Wat ik nodig heb. Er kwamen nieuwe ideeën naar boven, maar vooral voelde ik meer rust en ruimte.

En misschien wel de grootste eye-opener: hoe lief ik Harvey en Youri ook vind, ik ben gewoon een leukere moeder en partner als ik ook tijd voor mezelf heb. Als ik even kan wandelen, schrijven, of gewoon een moment heb waarop niemand iets van me wil. Dat maakt dat ik daarna weer veel meer kan geven.