Kris: heb mij lief, gelijk ik ben

Dit is het verhaal van Kris. Hij is geboren in Congo, dat toen nog Zaïre heette, en vluchtte als kleuter met zijn ouders en zijn broers naar België, in de woelige tijden vlak voor de onafhankelijkheid.

We vroegen elke podcastgast of er iets voor hen het verhaal van kolonisatie en dekolonisatie symboliseert. Kris koos voor een beeldje van een zwart jongetje, dat tegelijk een collectebus is. Kris: ‘Vroeger stond er in elke winkel, op elke toonbank, in elk dorp, zo’n beeldje, dat ‘ja’ knikte als je een cent in de gleuf stak.’ Het geld ging naar de Belgische katholieke missiewerken in Congo.

Dit is het gedicht van Jacqueline van der Waals waaruit Kris een stukje citeert:

Heb mij lief, gelijk ik ben

Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan

— Ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn —

En vragen: Heb mij lief, gelijk ik ben

En stel aan mij geen eischen. Zie, ik kan

Niet onderhoudend praten, niet gevat

Of geestig zijn, en niet vertrouwelijk

Vertellen van mij zelf of van mijn ziel….

Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar?