Roosje in de Ooij

Ik weet een prachtig plekje waar ik soms naartoe wil gaan

Om even te ontkomen aan mijn overvol bestaan

Dan laat ik aan de stad het eeuwige holderdebolder

En loop ik hier de dijk op, en weer af, en door de polder

Daar wordt de wereld na een poosje nergens net zo mooi

Als bij dat eetcafeetje: Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

’t Ligt er wat verscholen als een soortement cadeautje

’t Is nogal ‘n rommeltje, ’t is ’t perfecte zootje

Dat kleine heerlijkheidje waar je zo genieten kunt

Van Roosje’s lekkernijtje bij thee van verse munt