Ontmoeting met een Galloway

(Door Petra Hisgen)

Mevrouw Mondriaan en mevrouw Escher gaan wandelen in de duinen en hebben een bijzondere ontmoeting

Mevrouw Escher zit in de tuin en denkt aan mevrouw Mondriaan. Op datzelfde moment gaat de telefoon.

Mevrouw Escher: Nee, maar, Adèle! Ik zat net aan je te denken. Wat zullen we vandaag gaan doen? Een stukje fietsen en wandelen, misschien?

Mevrouw Mondriaan: Nou, Annelies, en jij zegt precies wat ik dacht. Wat zijn we toch goede vriendinnen!

Mevrouw Escher en mevrouw Mondriaan moeten lachen.

Mevrouw Escher: Dus? Waar wil je naartoe gaan?

Mevrouw Mondriaan: Een paar weken geleden zijn we naar Meijendel geweest om naar de galloways te kijken maar er was geen enkele koe te zien. Dat was jammer. Dus ik dacht: zullen we nog een keertje gaan? Misschien hebben we vandaag wel geluk.

Mevrouw Escher: Prima idee! Al moet ik wel zeggen dat ik het idee om zo’n koe te zien wel een beetje griezelig vind. Die beesten zijn zo groot en hun hoorns ook. Brrr…monsters!

Mevrouw Mondriaan: Welnee, het zijn helemaal geen monsters. Wees toch niet altijd zo’n angsthaas. Er kan je niets gebeuren. Ik kom je oppikken. Tot zo!

Mevrouw Escher: Oké, tot zo!

Een kwartiertje later arriveert mevrouw Mondriaan bij het huis van mevrouw Escher. Ze staat al klaar. Ze fietsen samen naar de duinen en plaatsen hun fietsen bij het bezoekerscentrum. Ze kopen daar een wandelkaart en beginnen aan hun wandeling. Het is een heerlijke dag, niet te warm, niet koud en met weinig wind. Een goede dag om door de duinen te wandelen.