Calypso - Leidseplein Theater

<p>Dat Amsterdam soms ook een dorp is, bewijst de anekdote van Guus over cabaretier Wim Kan. Uit eerste hand vanwege zijn verkering met de dochter van Ru van Veen, vaste pianist van Kan. Verder kennen de heren vooral de bioscoop, niet zozeer het cabarettheater dat het Leidseplein Theater was.</p><p>De programmering van Calypso in de Marnixstraat brengt Guus naar verhalen over exotische documentaires met ‘blote meiden’. Want dat was toch wat in zijn tienerjaren. In deze belangstelling stond hij niet alleen, getuige het schitterende verhaal over het Balinees diorama in het Tropenmuseum. </p><p>___</p><p>Cinema Perdu is een vrije en ongesubsidieerde productie, dus je steun is welkom en wordt gewaardeerd.</p><p><a href="https://klankplank.nl/cinema-perdu/" target="_blank" rel="noopener noreferer">Steun de podcast hier » </a></p><p>https://klankplank.nl/cinema-perdu/</p><p>Cinema Perdu is te beluisteren via <a href="https://open.spotify.com/show/11ci12IwwBAOU0l7okNFQm" target="_blank" rel="noopener noreferer">Spotify</a> en <a href="https://podcasts.apple.com/us/podcast/cinema-perdu/id1839306923" target="_blank" rel="noopener noreferer">Apple Podcasts</a></p><p>_____</p><p>Stem aan- en afkondiging: Corine Koole</p><p><em>Muziek:</em></p><p>• Maarten Schellekens - Loving en End Game </p><p>https://freemusicarchive.org/music/maarten-schellekens/</p><p>• Alena Smirnova - Suspense </p><p>https://freemusicarchive.org/music/alena-smirnova/</p><p>CC BY 4.0</p><p>Foto cover: Martin Alberts, collectie Stadsarchief Amsterdam</p><p><br></p>