Zmierzch Rzymu, świt islamu, agonia Persji | cz. 2

<p>Francuski bizantynista Lemerle pisał, że Herakliusz nie zdołał zdominować swojej epoki, to ona zdominowała jego. Panował wyjątkowo długo, bo przez trzy dekady, najdłużej od czasów Justyniana Wielkiego. W bardziej sprzyjających okolicznościach ten wyjątkowo zdolny i energiczny człowiek zdołałby zapewne dać państwu niezbędne wytchnienie i stabilność, jednak w tej szalonej epoce w jakiej przyszło mu żyć i panować, nic nie było takie proste. Obraz starego świata przemijał, a nowy rodził się targany gwałtownymi bólami i nerwowymi pociągnięciami pędzla niezdecydowanego malarza.</p><p><br></p><p>Wesprzyj mnie na:</p><p>https://patronite.pl/mrocznewieki</p><p>https://buycoffee.to/mrocznewieki</p><p>https://suppi.pl/mrocznewieki</p><p><br></p><p>Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.</p><p><br></p><p>Okładka: Miniatura z Kroniki Jana Skylitzesa, domena publiczna, Wikimedia Commons</p><p><br></p><p>Źródła:</p><p>Konstantyn Porfirogeneta, O zarządzaniu cesarstwem, przeł. A. Paroń, ISKŚiO UWr IAE PAN, Wrocław - Warszawa 2024.</p><p>Nikephoros Patriarch of Constantinople, Short History, przeł. C. Mango, Dumbarton Oaks, Washington D.C. 1990. https://archive.org/details/nikephoros-short-history-mango-1990-cfhb-13/</p><p>Teofanes Wyznawca, The Chronicle of Theophanes Anni mundi 6095-6305 (A.D. 602-813), tłum. H. Turtledove, University of Pennsylvania Press, Philadelphia 1982.</p><p><br></p><p>Opracowania:</p><p>Kaegi W.E., Heraclius. Emperor of Byzantium, Cambridge University Press, New York 2007.</p><p>Krawczuk A., Poczet cesarzy bizantyjskich, ISKRY, Warszawa 2006.</p><p>Haldon J., Wojny Bizancjum. Strategia, taktyka, kampanie, Rebis, Poznań 2019.</p><p>Hodgson G.S.M., The Venture of Islam, Volume 1: The Classical Age of Islam, University of Chicago Press 1977.</p><p>Ostrogorski G., Dzieje Bizancjum, PWN, Warszawa 2007.</p>