"Ook dit gaat voorbij" — Stryder

<p>In een vluchtelingenkamp in Libanon is er twee tot drie uur stroom per dag. De leefomstandigheden zijn niet best. Maar dan zie je je tante die muziek luistert terwijl ze schoonmaakt. De stroom valt uit. Ze stopt niet. Ze pakt een emmer en begint te drummen. En op dat moment besef je: geluk zit in de kleine dingen.Stryder is 37 jaar, Palestijns van afkomst, rapper, spoken word artiest en schrijver. Hij werd geboren in het Palestijnse vluchtelingenkamp Rashidieh in het zuiden van Libanon en kwam op zijn vierde met zijn ouders, broer en zus naar Nederland. Zijn ouders kwamen met schulden, ze hadden van iedereen geld geleend om de vlucht te kunnen betalen. Hij groeide op in Rotterdam-Zuid, in wat hij zelf noemt &quot;de onderkant van de onderkant.&quot; Maar ondanks die omstandigheden boden zijn ouders hem altijd warmte, en leerde hij van hen hoe je hoop houdt.Dit gesprek raakt je omdat Stryder zo eerlijk is over wat het betekent om als Palestijn in Nederland te leven terwijl je eigen volk wordt afgeslacht. Over de vervreemdende werkelijkheid waarin het leven gewoon doorgaat terwijl je toekijkt. Over hoe hij via cassettebandjes van Tupac (gekocht in het vluchtelingenkamp van zijn vader in Jordanie) verliefd werd op hiphop en het zijn levenswerk maakte. Maar het raakt je ook omdat het een verhaal is van hoop: over een tante die op een emmer drumt, over een kinderboek dat kinderen leert dat een andere wereld mogelijk is, en over de les die alles samenvat: ook dit gaat voorbij.In deze aflevering bespreken we: de betekenis van de ketting &quot;1948&quot; en de Nakba, hoe Stryder als vierjarige vanuit een vluchtelingenkamp naar Nederland vluchtte, opgroeien in Rotterdam-Zuid als de onderkant van de onderkant, de identiteitscrisis na 9/11 en de moord op Van Gogh, hoe cassettebandjes van Tupac zijn liefde voor hiphop aanwakkerden, hiphop als therapie: &quot;ik schrijf het op, neem het op, hoor het terug, en dan is de pijn afgesloten,&quot; waarom hij nu werkt aan een album genaamd &quot;1948,&quot; de genocide in Gaza als het moeilijkste moment van zijn leven en waarom kinderen moeten weten dat een andere wereld mogelijk is, de tante die op een emmer drumt als de stroom uitvalt en zijn take-home message: ook dit gaat voorbij.Timestamps:00:00 — Introductie: wie is Stryder?00:34 — De ketting: 1948 en de Nakba01:50 — Waarom hij 1948 draagt en de Nakba herdenkt02:15 — &quot;Voor heel veel mensen begon de geschiedenis op 7 oktober&quot;03:27 — 15 mei: Nakba-herdenking, geblokt in de agenda04:04 — Geboren in vluchtelingenkamp Rashidieh, Libanon04:46 — Hoe het gezin naar Nederland vluchtte06:46 — Opgroeien in Rotterdam-Zuid: de onderkant van de onderkant07:47 — Middelbare school: drie scholen, puberteit, identiteitszoektocht09:07 — Na 9/11: &quot;mijn identiteit stond ineens ter discussie&quot;10:28 — Ontnuchtering: identiteit is niet een ding12:34 — Van Tupac-cassettebandjes naar rapper worden15:24 — Hiphop als uitlaatklep: pijn een plek geven17:04 — &quot;Ik schrijf het op, neem het op, hoor het terug, dan is het afgesloten&quot;19:11 — Kunst als therapie: het slechte product is nodig voor het goede product22:32 — Van rapper naar spoken word: stembandproblemen sinds 201225:11 — Spoken word is hiphop zonder beat28:00 — Bezig met album &quot;1948&quot;28:26 — Hiphop nu: &quot;valt me een beetje tegen&quot;31:18 — Het moeilijkste moment: de genocide in Gaza33:40 — Waar hij zijn hoop uit haalt34:38 — Micha de Winter: kinderen moeten weten dat een andere wereld mogelijk is37:30 — Kinderboek De Schatkamer van Jiddo39:19 — Mooi moment: tante drumt op een emmer in het vluchtelingenkamp41:01 — Paardrijden als rust en mentale reset44:08 — Wat groei voor hem betekent49:11 — Rolmodellen: ouders, Tupac, Malcolm X51:25 — Take-home: &quot;Ook dit gaat voorbij&quot;Dit gesprek laat je achter met het besef: de omstandigheden bepalen niet wie je bent — wat je ermee doet wel. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.#OpenSessies #CoachAlper #Str