"Mijn oma kreeg het Nederlandse paspoort uit mijn handen" - Dogukan Ergin

<p>Stel je voor: je staat als loco-burgemeester in de raadzaal van Schiedam. Je reikt het Nederlandse paspoort uit aan nieuwe Nederlanders. En dan zie je in het publiek je eigen oma zitten: 67 jaar, zelf ook wachtend op haar beurt. Haar ogen glinsteren van trots, maar je ziet ook het verdriet. Ze denkt: had opa dit maar gezien.Dogukan Ergin is 34 jaar en Tweede Kamerlid voor DENK. Opgegroeid in een wijk in Schiedam die ze een &quot;probleemwijk&quot; noemden, aan de onderkant van een snelweg die de stad letterlijk in tweeën deelde. Aan de ene kant armoede, aan de andere kant villa&#39;s. Zijn opa kwam in de jaren zestig als gastarbeider uit Turkije om in de glasfabriek te werken. Decennia later bestuurt zijn kleinzoon dezelfde stad. Maar dat pad liep niet over rozen, het liep over muggenbeten, dubbele maten en een onzichtbaar gevecht om erbij te horen.Dit gesprek raakt je omdat Dogukan zo eerlijk is over wat het betekent om jezelf klein te maken in een samenleving die dat van je verwacht, en waarom dat niet werkt. Over de directrice die op het schoolplein zei &quot;hier gaan jullie geen Turks praten.&quot; Over het douchen met een onderbroek op het voetbalveld en hoe dat werd weggezet als vreemd. Over hoe hij 138 bedreigingen in één week ontving en toch de volgende ochtend weer in de Kamer zat. Maar het raakt je ook omdat het een verhaal is van hoop: over een generatie die niet meer vraagt &quot;mogen wij hier zijn?&quot;, maar zegt &quot;Nederland is ook van ons.&quot;In deze aflevering bespreken we: hoe Dogukan opgroeide in een stad met twee snelheden en waarom onzichtbaar zijn niet werkt, de muggenbeten die zich opstapelden — van basisschool tot hogeschool, het moment dat DENK hem een stem gaf, hoe hij begon als flyerverspreider en eindigde als Kamerlid, de Ramadan-pauze in de Tweede Kamer en waarom hij rustig pizza ging eten terwijl anderen stennis schopten, 138 bedreigingen in één week en waarom het niet meer om hem gaat, het bijzondere moment dat hij als loco-burgemeester het paspoort aan zijn eigen oma uitreikte, de generatiekloof tussen gastarbeiders die alleen werkten en hun kleinkinderen die nu van de Veluwe genieten en zijn take-home message: &quot;Op jezelf ben je het mooist.&quot;Timestamps:00:00 — Introductie: wie is Dogukan Ergin?00:24 — Krachten in Nederland die minderheden onzichtbaar willen maken02:35 — Waarom Dogukan niet in een hoekje bleef03:10 — Opgroeien in Schiedam: een stad met twee snelheden04:12 — Van onzichtbaarheid naar respect05:36 — Het moment dat DENK opkwam: muggenbeten die zich opstapelden08:09 — &quot;Dit is precies wat mijn generatie nodig had&quot;09:21 — De Ramadan-pauze in de Tweede Kamer12:02 — Pizza eten terwijl ze stennis schoppen13:58 — Polarisatie en de kracht om door te zetten15:24 — 138 bedreigingen in een week, &quot;het gaat niet om mij&quot;17:20 — Wat DENK heeft veranderd in de Kamer19:21 — Van reisleider-droom naar bestuurskunde22:09 — Normen en waarden: doorzetten van de familie, politiek bewustzijn van de straat25:01 — De dubbele maat in Schiedam27:08 — Hoe Dogukan oplaadt: gezin, kinderen, simpliciteit30:35 — Het moeilijkste: continu in de frontlinie staan36:27 — Advies: de aanhouder wint altijd38:45 — Rumi: &quot;De wond is de plek waar het licht binnenkomt&quot;40:58 — Hoogtepunt: zijn oma het paspoort uitreiken als loco-burgemeester45:12 — Generatieverschil: opa heeft de Veluwe nooit gezien49:24 — Take-home: &quot;Op jezelf ben je het mooist&quot;Dit gesprek laat je achter met het besef: de ruimte die jij nu inneemt, is gebouwd op de schouders van een generatie die alleen maar werkte. Maak er iets van. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.#OpenSessies #CoachAlper #DogukanErgin #TweedeKamer #Politiek</p>