In gesprek met: Henriette Harkink; van ‘wegrakingen’ naar raakbaarheid en de natuur haar helende kracht

Vier jaar geleden kreeg Henriette van de ene op de andere dag ‘uitval’. 𝗪𝗲𝗴𝗿𝗮𝗸𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻. Ze had het gevoel dat ze liep, maar kwam geen meter vooruit. Was wel gewend aan uitvalsverschijnselen, door haar basilaire migraine. Maar dit was anders. Dat voelde ze meteen. ⁣

⁣

𝘛𝘩𝘦 𝘳𝘦𝘴𝘵 𝘪𝘴 𝘩𝘪𝘴𝘵𝘰𝘳𝘺.⁣

⁣

Het zette haar leven op de kop. Was het een burnout, was het vitaminetekort, haar perfectionisme? ‘Het’ werd door het reguliere circuit ‘FNS’ genoemd, voluit: een functionele neurologische stoornis. Henriette 𝗿𝗮𝗮𝗸𝘁𝗲 hierdoor 100% arbeidsongeschikt. ⁣

⁣

Ze werkte zelf in de zorg als pleegzorgbegeleider en kwam hierdoor aan de andere kant van de tafel terecht. Als cliënt ervoer ze dat heel veel hoofd-tot-hoofdgesprekken hebben en dat er heel veel geanalyseerd wordt. Ze was bang dat mensen dachten dat ze “gek” was geworden. Waarom wordt ‘het’ eigenlijk een stoornis genoemd?⁣

⁣

Henriette wilde juist de signalen van haar lichaam blijven volgen. Ze stapte uiteindelijk - heel bewust - uit het reguliere circuit en vond haar weg terug, in de natuur. Dichtbij haar natuur: haar intuïtie. 𝗛𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗲𝗴𝗿𝗮𝗸𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗿𝗱𝗲𝗻 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗴 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗯𝗶𝗻𝗻𝗲𝗻. Ze leerde oefenen met de vraag: 𝘸𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘰𝘮 𝘥𝘪𝘵 𝘮𝘦 𝘻𝘰 𝘳𝘢𝘢𝘬𝘵?⁣

⁣

“𝙒𝙖𝙖𝙧 𝙟𝙚 𝙞𝙣 𝙜𝙚𝙧𝙖𝙖𝙠𝙩 𝙬𝙤𝙧𝙙𝙩, 𝙠𝙪𝙣𝙣𝙚𝙣 𝙨𝙤𝙢𝙨 𝙟𝙚 𝙙𝙞𝙚𝙥𝙨𝙩𝙚 𝙗𝙚𝙝𝙤𝙚𝙛𝙩𝙚𝙣 𝙡𝙞𝙜𝙜𝙚𝙣. ⁣

𝙊𝙛 𝙟𝙚 𝙬𝙚𝙣𝙨𝙚𝙣. 𝙊𝙛 𝙟𝙚 𝙙𝙞𝙚𝙥𝙨𝙩𝙚 𝙥𝙞𝙟𝙣.”⁣