De AFCON-finale bleek een grauwe dystopie

De finale tussen Senegal en Marokko bleek een grauwe, vuile dystopie. Een dystopie waarin de lelijkheid van de mens-onder-druk wordt getoond, een allegorie die de onrust van onze tijd verbeeldt. Het onschuldig lijkende gestoei met handdoeken toont hoe snel we kunnen doordraven in het benadelen van de ander om onszelf te bevoordelen. In de woedende aftocht van de Senegalese spelers herkennen we de volgzaamheid waarmee we blind kunnen aanlopen achter leiders die verkeerde beslissingen nemen.

Maar zoals in elke dystopie is er ook een lichtpunt. En dus hebben Roman en Danielle het over Sadio Mané, Claude Le Roy, hun favoriete 0-0-wedstrijden, toch weer Bassey, en natuurlijk ook literatuur. Het toernooi zit er weer op, en ze hebben het overleefd.

De korte verhalen van Danielle kun je hier lezen:

Steps Astray van Rania MamounThe Promised Land van Ousmane SembeneA Soul of Small Places door Mame Bougouma Diene en Woppa Diallo

De literaire werken van Roman zijn:

Hitting Budapest van NoViolet BulawayoMeer dan een broer van David DiopDeze podcast wordt uitgegeven door Geuren & Kleuren Media

Adverteren of samenwerken op deze titel? Mail naar adverteren@geurenenkleurenmedia.nl

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.