
← Church for LGBT - Open Table MCC - Philippines23. März
Purity and Sanctification
I thank my God for every remembrance of you, always in every one of my prayers for all of you, praying with joy for your partnership in the gospel from the first day until now. I am confident of this, that the one who began a good work in you will continue to complete it until the day of Jesus Christ.
Philippians 1:3-6 NRSVUE
“I am the true vine, and my Father is the vine grower. He removes every branch in me that bears no fruit. Every branch that bears fruit he prunes to make it bear more fruit. You have already been cleansed by the word that I have spoken to you. Abide in me as I abide in you. Just as the branch cannot bear fruit by itself unless it abides in the vine, neither can you unless you abide in me. I am the vine; you are the branches. Those who abide in me and I in them bear much fruit, because apart from me you can do nothing.
John 15:1-5 NRSVUE
Pakinggan natin ang sinasabi ng Espiritu Santo sa atin ngayong araw. Nawa’y ang pangangaral na ating matatanggap ay magbigay-inspirasyon, kalinga, at hamon sa atin. Amen.
Kanina, nabanggit ng ating Hermanan na gumagamit tayo ng mga kanta nina Adele at Lady Gaga. Pero ngayon, ibang klaseng kanta ang gagamitin ko—isang K-pop song.
Bago ako magsimula, may ipaparinig ako sa inyo. DJ, pasensya na Chris dahil baka ma-copyright tayo, pero gaya ng sabi ko, ito ang ganda ng preaching sa isang inclusive church—meron tayong mga contemporary readings.
Ang pamagat ng kanta ay “What It Sounds Like” ng Huntrix. Ito ang huling kanta sa Netflix movie na KPop Demon Hunters (na ngayon ay Oscar’s best animated feature film). Para sa akin, maraming bahagi ng movie ang queer-coded at ang plot mismo ay isang malakas na queer allegory, partikular sa pag-explore ng themes ng shame at coming out.
Ang kantang ito ay sumasalamin sa kwento ng mga queer Christians. Ang unang verse ay nagpapaalala sa akin ng aking karanasan bago ako nag-come out. Nagsisimula ito sa isang tapat na pag-amin: marami sa ating mga queer Christians ang dumaan sa hiya dahil sa kung sino tayo. Sinubukan nating ayusin ito at nagdasal tayo nang marubdob sa Diyos na baguhin tayo.
Nung umuwi ako sa Cavite kamakailan, hinanap ko ang dati kong diary. Hindi ako consistent sa pagsusulat, pero kapag may dinaramdam ako, isinusulat ko ito. Ang simula ng bawat entry ko ay “Dear Jehovah” dahil iyon ang tawag sa Diyos sa kinalakihan kong relihiyon bilang Jehovah’s Witness.
May isang pahina doon na ang sabi ko sa Diyos, “Bakit niyo po ako ginawang ganito? Ang hi