Vervolg op de diepere dimensie van zijn

<p>In deze opname ga ik in op vragen en opmerkingen die ik kreeg naar aanleiding van de vorige podcast. </p><p><br></p><p>Laat de woorden los. Realiseer wat daaraan vooraf gaat. </p><p>Dat ben jij. Precies wat er nu is. Niet alleen je lichaam en geest. Alles wat je nu ervaart is dat. Een tekst die aansluit bij wat je me hoort zeggen over de sluiers en poorten:</p><p><br></p><p>‘Maar wat nu als het lijkt alsof onkunde, onwil, slechtheid en kwaad waarheid zijn? </p><p>Wat nu als het werkelijk lijkt alsof het leven tegen je is?’ </p><p><br></p><p>Dan is er verwarring. Grote verwarring. </p><p><br></p><p>Je kijkt dan vanuit de buitenkant van het bestaan, waar verdeeldheid koning is. En waar die koning ook alleen maar kan regeren dankzij verdeeldheid. Het voedt zich met verdeeldheid en het voedt de verdeeldheid. In een zich eindeloos herhalende cirkel van lijden.</p><p><br></p><p>Zodra je kijkt vanuit één zijn, licht de werkelijkheid op. Oneindige wijsheid. Onvoorwaardelijke liefde. </p><p><br></p><p>‘Wijs?! En de oorlogen dan? Het misbruik? Gifstoffen!?’</p><p><br></p><p>We leven een droom met daarin een aarde en daarop mensen die uiteenlopende frequenties van bewustzijn opvangen. Sommige mensen zijn vooral afgestemd op frequenties met een ‘lage en grove’ trilling, anderen ook op frequenties die ‘hoger of subtieler’ zijn. En er zijn mensen die de droom volledig doorzien voor wat hij is.</p><p><br></p><p>Ieder leeft zijn unieke droom. Met daarin een levensthema gespiegeld, dat precies en nauwkeurig een mogelijkheid geeft tot verdere ontplooiing van bewustzijn. En wanneer je zover bent dat een verschuiving naar eenheid mogelijk is, dan biedt dat wat je gespiegeld ziet je een poort naar vrede. </p><p><br></p><p>Wanneer je door de poort gaat, vindt er een ommekeer plaats. Dat wat tegen je lijkt, blijkt voor je te zijn. Wonderen blijken mogelijk. Eigenlijk is alles altijd één wonder geweest. </p><p><br></p><p>De droom weerspiegelt dit wonder, oneindige wijsheid en onvoorwaardelijke liefde.</p><p><br></p><p>‘En de oorlogen dan? Het misbruik?’</p><p><br></p><p>Wat een verwarring, wat een pijn en wat een leed. Dat zien en meemaken doet pijn. Ook voor liefde. Met oneindig geduld ontmoet ze dit en ‘wacht ze’ tot de tijd rijp is dat hier heling en eenwording in plaats kan vinden. </p><p><br></p><p>Iedere ‘ja, maar …’ die nu nog volgt is deel van de poortloze poort die als een sluier over de werkelijkheid gedrapeerd ligt. Is het waar? Is het werkelijk waar? Onderzoek je u