Dankbaar voor het jaar dat ze borstkanker had. Met Romilde van Dongen.

Romilde is dankbaar voor het jaar dat ze borstkanker had

“Ik wil niet dat het voor niets is geweest.”

Dat is wat Romilde van Dongen tegen mij zei tijdens onze eerste kennismaking. Ze had toen zelf nog maar net te horen gekregen dat zij een voorstadium van borstkanker had. Nadat duidelijk werd dat de artsen Romilde gelukkig medisch konden genezen, wilde zij nog steeds graag het traject aangaan. “Ik wil niet straks fysiek weer helemaal gezond zijn, maar met een onverwerkt emotioneel stuk blijven zitten dat er later nog uitkomt,” vertelt ze. Daarom gingen we tijdens Romildes traject onder andere aan de slag met de vragen die zij had over haar kankerdiagnose:

Hoe kom ik hier aan?

Wat wil het me vertellen?

Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik het niet nog een keer krijg?

In deze podcastaflevering praten Romilde en ik over de impact die haar kankerdiagnose heeft gehad op haar leven. En dat is niet alleen negatief geweest.

In deze aflevering deelt Romilde:

. Waarom haar kankerdiagnose, inclusief borstamputatie, niet het heftigste van haar ziektetraject was (en wat dan wel)

. Het onverwachte effect dat haar ziekte op haar vriendschappen had

. Waar ze vroeger heel slecht in was en door haar ziekte heel goed in is geworden en enorm dankbaar voor is

. Dat “laat maar weten als ik iets voor je kan doen” niet behulpzaam is (en hoe je beter hulp kan aanbieden)