Confrontatie met eindigheid. Met Jesse Segers

<p><strong>Samenvatting van het gesprek met Jesse Segers</strong></p><ul><li><p>Jesse blikt terug op zijn leven in grote fases: topsport op jonge leeftijd, een woelige studententijd, en op zijn 19de een kankerdiagnose die zijn hele manier van leven en kiezen scherp heeft getekend.</p></li><li><p>Die vroege confrontatie met eindigheid leidt tot sterk zelfleiderschap: het besef dat niemand je leven voor jou gaat leven, en dat autonomie geen luxe is maar noodzaak.</p></li><li><p>Hij vertelt hoe hij telkens botste met systemen — corporate, consulting, academisch — die te traag of te rigide waren voor zijn manier van denken en werken.</p></li><li><p>Therapie speelt een grote rol in zijn transformatie: leren voelen wat energie geeft, in plaats van alleen te doen wat je kunt.</p></li><li><p>Jesse beschrijft hoe zijn biografie en zijn familiegeschiedenis mee bepalen waar zijn natuurlijke kracht ligt — en hoe moeilijk het soms is om dat bij jezelf te zien (“het is moeilijk om de soep te ruiken met je neus erin”).</p></li><li><p>Hij reflecteert op loopbaanfases, liminale periodes en de zoektocht naar een plek waar het weer stroomt.</p></li><li><p>Na rector te zijn geweest bij SIOO staat hij opnieuw op een kruispunt: wat dient hem nu, welke fase dient hij in te stappen, en hoe volgt hij daarin zijn eigen lijn?</p></li><li><p>Het resultaat is een open gesprek over transformatie, identiteit, zingeving en de vraag: hoe vind je jouw plek in leven en werk, zeker als middenveertiger?</p></li></ul>