Een Leven vol Pubers & Prikkels: De Moed om te Vertragen

<p><b>Over de moed om te vertragen, te breken met de automatische piloot en te kiezen voor zelfzorg in een wereld die nooit stilstaat.</b><br /><br />In een wereld die continu doordraait, zoeken we vandaag naar de moed om stil te staan, te vertragen en te stoppen met figureren in je eigen leven. We gaan in gesprek met Cerès, het brein achter het platform en social media account 'Leven Met Pubers'. In korte tijd groeide ze naar 134.000 volgers met haar herkenbare en grappige video’s, maar achter dat online succes ging een andere werkelijkheid schuil: overprikkeling, spanning en een lichaam dat begon te protesteren. Een open gesprek over de weg terug naar zichzelf, naar rust en naar haar pure, ongefilterde kindenergie.<br /></p><p>HET VERHAAL</p><p>Ceres groeide op als een gevoelig, energiek en hoogbegaafd kind. Haar jeugd werd getekend door een scheiding, een verhuizing en een intensieve tijd in een hippiecommune genaamd de Hobbitstee. De constante stroom van mensen die kwamen en gingen maakte dat ze haar omgeving voortdurend ging scannen op veiligheid. Op de vrije school liep haar hongerige brein vast in het gedwongen vertragen, wat leidde tot een leerachterstand en pesterijen. Gelukkig was daar meester Stukker, een veilige vaderfiguur die haar écht zag en haar liet ervaren dat haar creatieve energie er mocht zijn.</p><p>Diezelfde tomeloze energie bracht haar later twee burn-outs op jonge leeftijd, maar bleek ook haar grootste kracht toen ze de eerste natuurbuitenschoolse opvang van Nederland opzette. Toen ze recent viraal ging op Instagram met haar scherpe humor over pubers, kwam ze opnieuw in een tempo terecht dat moeilijk te houden was. Tot haar lichaam liet weten dat het niet meer ging.</p><p>Het werd een keerpunt. Cerès vertelt waarom ze besloot haar telefoon weg te leggen en te kiezen voor 'aankoeteren': haar eigen filosofie van vertragen, verkennen en verbinden. Een eerlijk pleidooi om perfectie los te laten, de verwachtingen van de buitenwereld wat zachter te maken en weer te durven zijn wie je in de basis altijd al was.</p>