18. Vergeef ons onze schulden

Zomer 1809. Drie reizigers kloppen aan bij een afgelegen herberg net over de grens. De bejaarde waardin haalt extra eten in het dorp, schenkt hun glazen vol en wijst hun een bed. Tegen elven sluit ze de luiken.

De volgende ochtend gaan ze niet meer open.

Thomas en Kristof volgen een spoor dat van de Brabantse polders via Essen tot in Antwerpen leidt, in een tijd van honger, verbanning en een rechtspraak die volop aan het veranderen was. Een verhaal dat letterlijk de grens overschrijdt.