Never say I Know

<p>In deze aflevering van Werk dat werkt gaat Richard Wentzel op bezoek bij Gijs Andrea, thuis in Wanroij, tussen voedselbos en moestuin. Aan de hand van de tekst &quot;Never say I Know&quot; van Eli Goldratt bespreken ze waarom het zinvol is om vaste patronen en aannames regelmatig ter discussie te stellen, ook als die aannames al jarenlang goed lijken te werken. Het gesprek gaat over het verschil tussen efficiënt en effectief werken: waarom 100% bezetting vaak juist wachtlijsten en werkdruk veroorzaakt, en waarom lege capaciteit soms de sleutel is tot meer doorstroom, minder gedoe en minder wachttijd. Aan de hand van voorbeelden uit ziekenhuizen, gemeenten en zelfs een garage onderzoeken ze waarom mensen vasthouden aan oplossingen die niet werken, en wat er nodig is om van een uitroepteken weer een vraagteken te maken. Een aflevering over de Theory of Constraints, Throughput Accounting en de moeite die het kost om eigen zekerheden los te laten.</p><p><br></p>