De AI-bubbel, geopolitiek en het einde van kritisch denken, special met Marijn Markus

<p>We praten veel over wat kunstmatige intelligentie allemaal kan, maar opvallend weinig over wat wij ondertussen zelf dreigen af te leren.</p><p>In deze aflevering ga ik opnieuw in gesprek met data scientist en gedragswetenschapper Marijn Markus. We onderzoeken de werkelijkheid achter de AI-hype: de miljarden die worden geïnvesteerd, de verliezen die zich opstapelen, de geopolitieke afhankelijkheid van Amerikaanse technologiebedrijven en de hardnekkige belofte dat deze generatie AI nu écht alles zal veranderen.</p><p>Maar het gesprek gaat uiteindelijk over iets fundamentelers dan technologie. Wat gebeurt er wanneer mensen taalmodellen verwarren met kennismodellen? Wanneer kinderen leren hoe ze antwoorden kunnen genereren voordat ze leren hoe ze een antwoord moeten beoordelen? Wanneer organisaties Copilot-licenties tellen, maar niet onderzoeken of mensen werkelijk beter denken, leren of werken?</p><p>Marijn noemt generatieve AI geen kunstmatige intelligentie, maar gemiddelde intelligentie. De technologie kan vrijwel iedereen helpen om op veel terreinen redelijk te presteren. Maar een systeem dat voor iedereen beschikbaar is, maakt je niet vanzelf onderscheidend. Wie uitzonderlijk wil zijn, zal moeten blijven begrijpen, onderzoeken, twijfelen en zelfstandig oordelen.</p><p>We spreken over de AI-bubbel, desinformatie, onderwijs, systeemdenken, vakmanschap, cybersecurity, technologische soevereiniteit en de menselijke neiging om complexe problemen te reduceren tot groene lampjes op een dashboard.</p><p>AI is geen doel en ook geen strategie. Het is een krachtig hulpmiddel. Maar alleen voor mensen en organisaties die nog weten welk probleem ze proberen op te lossen en bereid zijn de werking ervan werkelijk te begrijpen.</p>