#3 Waarom 'het een plek geven' je juist vastzet

In deze aflevering gaat het over emoties en waarom je die vooral geen plek wilt geven.

Emoties willen gezien, gehoord en gevoeld worden.

Veel mensen zijn bang om oude pijn aan te raken, uit angst dat het te veel wordt.

Maar wat vaak vergeten wordt, is dat je systeem ongelofelijk wijs is en nooit te veel naar boven zal laten komen. Altijd alleen wat je aan kunt en wat je kunt dragen op dat moment.

Als kind lijkt alles groter, ook emoties en gebeurtenissen, als volwassene kun je daar nu wél bij blijven.

Ik deel over het moment waarin er geen ruimte was voor mijn gevoelens van woede en machteloosheid. Hoe ik ze een plek gaf en wat het me opleverde toen ik ze -met begeleiding- alsnog toeliet. Hoeveel ruimte en verlichting dat heeft gebracht.

Dit is ook wat ik vaak terug hoor in mijn praktijk na sessies: mensen voelen zich lichter, vrijer, alsof er iets van hen afgevallen is.

Je hoort mensen vaak zeggen: je moet het een plek geven.

Maar wat je een plek geeft, zet je letterlijk vast in je lijf.

Emoties zijn energie en willen bewegen, door je heen.