In het nu of toch liever de actiemodus?

Ik heb lang gedacht dat het nodig was dingen toe doen om dichter bij mezelf te kunnen komen. Een therapie, een opleiding, blokkades opruimen, helpende gedachten creëren. Maar nu vraag ik me steeds meer af of dat wel klopt. Als ik mij er bewust van ben dat het leven een aaneenschakeling is van momenten in het nu, wat brengt mij dit dan?