Kantelen #2 Katarina Jazbec

<p>Hoe bouw je een band op met je omgeving als je in een metropool als Rotterdam woont? in deze tweede aflevering van <em>Kantelen </em>volg ik kunstenaar en filmmaker Katarina Jazbec en gaan we maar meteen het diepe in, in het ultra geïndustrialiseerde- en geautomatiseerde landschap van de Rotterdamse haven, waar zij de film <em>You Can’t Automate Me</em> (2021) maakte. We luisteren naar fragmenten en ze vertelt over hoe ze in de film voelbaar heeft willen maken - voorbij aan het oog en denken - wat ons lichaam te vertellen heeft over dit landschap.</p><p>Maar eerst neemt ze me mee naar Essenburgpark, ook in Rotterdam, waar ze werkt aan haar nieuwe filmproject waarin brandnetels de hoofdrol spelen <em>Speaking in Nettle Hairs </em>(2026). In al de jaren dat ze nu in Rotterdam woont, is de behoefte aan connectie met dit minuscule stukje wild land, dat ze om de hoek van haar huis aantrof, steeds sterker geworden.</p><p><br></p><p>Het werken met beschadigd land, in de haven en het stadspark, komt voort vanuit de drang om een nieuw verhaal te maken, over het landschap én over onze connectie ermee.</p><p><br></p><p><em>How can we make stories instead of just tell stories? </em><br><em>How can we make stories that expand human societal imagination of what’s possible?</em></p>