Aflevering 193

<p>Wat een weekend weer. ❤️🇳🇴</p><p>We beginnen langzaam echt ons ritme te vinden hier. De jongens fietsen zelf naar school, Joost en Fleur wennen steeds meer aan de barnehage en voor Johnny hebben we inmiddels ontdekt dat schoonmaken terwijl alle kinderen er nog rondlopen misschien niet het briljantste plan ooit was. 😂 Dus ook dat gooien we gewoon weer om.</p><p>Maar dit weekend draaide vooral om buiten zijn. Eerst de nieuwe waadpakken van de jongens testen — waarbij we er vrij snel achter kwamen dat het misschien handig is als wij óók het water in kunnen wanneer onze kinderen tot hun middel in zee staan. 😅</p><p>En daarna kwam er ineens een plan om met onze buurman Ole te gaan vissen.</p><p>Dus zondag stapte ik samen met Tiego en Sjoerd bij hem op de boot. Ons eigen huis vanaf het water zien, een iets te hobbelige zee voor mijn niet-bestaande zeebenen 😂 en vervolgens de jongens die gewoon hun eigen vis uit zee haalden. Makreel, kabeljauw… mee naar huis, leren fileren en ’s avonds opeten wat die middag nog rondzwom.</p><p>En tussen alles door? Een doodvermoeide Fleur, mijn bus die eindelijk wordt omgeruild, een oud-buschauffeur die iedere ochtend blijkbaar vanuit zijn huis naar mij zit te kijken én ik die op maandagochtend in een koude bus zit omdat ik dacht dat ik een trui had gepakt… maar een joggingbroek mee naar boven had genomen. 🤦‍♀️</p><p>Gewoon weer zo’n weekend waarop ik denk: <strong>hoe bijzonder is het eigenlijk dat dit nu gewoon ons leven is? ❤️</strong></p>