Niet meer ten koste van mezelf

Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik ben. Alles in mij lijkt af te

brokkelen en ik heb geen duidelijke antwoorden. Het is angstig, want het

doet al mijn zekerheden schudden.

En tegelijkertijd zijn er steeds van die kleine momenten waarop ik ineens

denk: oh… misschien gaat het hier wel over.

Ik ben niet meer bereid om mezelf op te geven voor een mooi plaatje, of

voor verwachtingen waar ik stress van krijg en die niet echt van mij

voelen. Ik kan het niet meer. Ik ben klaar met overwhelm en aan mezelf

twijfelen.