Aflevering 196

<p>Weer zo’n aflevering waarin ik eigenlijk alleen even wilde bijkletsen… en vervolgens van alles te vertellen blijk te hebben. 😂</p><p>We hadden een heerlijke middag bij het water met de mensen van het eiland: stenen schilderen, vuurtje maken, worstjes en marshmallows roosteren, vissen en kinderen die uiteraard eindigen alsof ze persoonlijk besloten hebben ín de zee te gaan wonen. Johnny ving zijn eerste vis en ik moest natuurlijk ook even bewijzen dat ik het nog steeds kon. Spoiler: 2-1 voor mij. 😏🎣</p><p>Ondertussen begint ons gewone leven hier steeds meer vorm te krijgen. Fleur heeft op maandag nog wat moeite met de barnehage, Johnny beklimt doodleuk de hoogste berg van het eiland en ik probeer tussen mijn busritten door mijn eigen dingen weer op te pakken.</p><p>En toen moesten we met vijf kinderen tegelijk naar de tandarts…</p><p>Daar kwam niet alleen een logistieke operatie van formaat bij kijken, maar ook een boodschap die ik zelf niet zo leuk vond om te horen: bij de oudste drie moeten we echt beter gaan helpen met tandenpoetsen. Auw. Niet leuk, wél terecht. En waarschijnlijk staat ons ook nog een avontuur met beugels en de orthodontist in Bodø te wachten.</p><p>Maar tussen dat alles gebeurde er ook iets waar ik zó trots op ben: Tiego regelde bij de tandarts bijna alles zelf in het Noors en hielp daarna zelfs zijn broertje. Het kind dat een paar maanden geleden nog geen Noors sprak, stuurt mij inmiddels gewoon weg omdat hij het zelf wel regelt. ❤️</p><p>Verder word ik tijdens deze hele update uiteraard weer ongeveer 34 keer afgeleid door elanden langs de weg.</p><p>Want nee Tiego, voor mama zijn die nog steeds bijzonder. 😂🫎🇳🇴</p>