MAN 017 Piet Schagen (63)

Piet Schagen (63)

Voor dit verhaal kiest Piet deze kernwoorden als kernwoorden: een broer, jongen, vader, sjamaan, gozer, minaar.

Piet is een landbouwer en zorgboer, woont op de grens van Nederland en Duitsland, samen met zijn Vlaamse partner. Samen hebben ze drie kinderen.

Hij is zelf het negende kind van de dertien. Hij vertelt over dat hij meer aan zijn broers heeft gehad dan aan zijn vader. Die was al moegestreden na 8 kinderen…

Zijn oudere broers en zusters droegen zijn vader hoog op, voor hem was hij eerder onzichtbaar geweest. Ook al was hij er wel altijd, hij werkte op de boerderij thuis.

Over zijn moeder die hem altijd extra aandacht gegeven heeft. Hij voelde zich onkwetsbaar daardoor.

Over dat zijn vader hem niet veel stimuleerde maar wel mogelijkheden schiep om bv te studeren en van richting te veranderen…

Over dat hij zich altijd jong heeft gevoeld. Ook toen hij rond zin 40ste voor het eerst vader werd bleef het onderliggende gevoel altijd te kunnen blijven spelen,… Niet omkomen in zijn verantwoordelijkheid door op een speelse manier betrokken te zijn bij zijn werk, gezin en de mensen om hem heen.

Spelen, ook in de ontmoeting bij de liefde is spelen belangrijk voor hem.

In hun burgerlijke vorm zijn mensen zo vals, dat hij geleerd heeft om dat niet toe te laten in zijn leven. Hij wil de spontaniteit in zijn leven behouden.

Over de religieuze kant van de antroposofie waarin hij bouwstenen vond over hoe het leven in elkaar zou kunnen zitten.

Zijn vader had niet veel met de keuze van Piet voor biologisch dynamische landbouw… Dat was voor hem een doodlopende weg.