הלכות תעניות פרק ה׳

אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די הלכות פון די פיר קבועע תעניתים – צום גדליה, עשרה בטבת, שבעה עשר בתמוז און תשעה באב. דער רמב״ם לערנט אז די תעניתים זענען א חיוב דרבנן כל זמן ס׳איז נישטא קיין בית המקדש, און זייער תכלית איז צו מעורר זיין די הערצער צו תשובה. אויך ווערן דורכגענומען די דינים פון שבוע שחל בו תשעה באב, די הלכות פון תשעה באב אליין, און די תקנות פון זכר לחורבן וואס גייען א גאנץ יאר – ווי אמה על אמה, איסור כלי שיר, און קריעה ביים זען ירושלים בחורבנה.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה: מהו הפרק החמישי בהלכות תעניות?

(00:55) כללות׳דיגער פשט: פארוואס פאסט מען נאר פיר מאל א יאר און נישט די גאנצע יאר?

(04:08) הלכה א׳: יש שם ימים שכל ישראל מתענין בהם

(07:30) הלכה ב׳: וואס זענען די טעג?

(10:30) שבעה עשר בתמוז – חמשה דברים (המשך)

(12:27) תשעה באב – חמשה דברים

(18:44) הלכה ד – די פיר צומות מפורשים בקבלה

(19:37) הלכה ה – תענית אסתר

(20:30) מחלוקת ראשונים — חיוב פון ד׳ תעניתים בזמן הזה

(24:07) הלכה ה — תענית אסתר שחל בשבת