#31. 21 juli 2023, week 31

<p>Dagboekfragment week 23. Vakantie. Deze week doe ik alsof alles normaal is en neem ik vakantie om alleen maar plezante dingen te doen. Fuck this! Ik heb er genoeg van om me alleen maar moe te voelen. De blauwe plekken op mijn ziel mogen eindelijk wel eens geel worden.<br> __________ <br>Over Brieven aan mijn mama. Mijn mama sterft op 16 december 2019 en mijn onwaarschijnlijke zoektocht naar een leven zonder haar vangt aan. Een week later postte ik mijn eerste brief aan haar op Facebook en een tsunami van berichten met mensen die voelden wat ik voelde overspoelde mijn mailbox. Drie jaar later maak ik van de brieven een podcast over het jaar van de eerste keren zonder haar.<br> __________ <br>Brief week&nbsp;31.&nbsp;</p>

<p>Opnieuw zitten er twee weken tussen deze brief en de vorige. Dat is niet omdat ik niets meer te zeggen heb. Wel omdat ik al mijn energie steek in de gesprekken met de voedingspsycholoog en alles wat ik uit die gesprekken meeneem naar mijn dagdagelijkse leven.</p>

<p>Ik sleep veel oude overlevingspatronen mee die niet meer nodig zijn maar die wel heerlijk vertrouwd aanvoelen en daarom kan ik ze moeilijk loslaten. Zo blijkt dat wonen in een kindertehuis met je eigen ouders als pleegouders toch meer invloed heeft gehad op wie ik nu ben dan ik besefte. Blijkbaar moest jij daar ook voor doodgaan. Omdat met jouw sterven veel van die patronen ineens bloot liggen. Ik heb nu de keuze om ze op te rapen of te laten liggen. Helaas is dat laatste geen optie meer als ik ooit op een gezonde manier aan eten wil denken.</p>

<p>Afgelopen week was ik echt niet goed van mijn een winkeluitstapje. Ik beperk winkelen tot online het hoogstnoodzakelijke kopen. Af en toe ga ik eens naar Het Natuurhuis ( of de Rooie Bietenwinkel zoals Edward het noemt :-) ) om mijn voorraad natuurlijke spullen aan te vullen.</p>

<p>That’s it. Ik heb dit jaar nog geen kleren gekocht, geen schoenen, geen juweeltjes ... niks. Maar nu moest ik wel. Ed had last van zijn enkel en kon amper stappen. Luiz deed alsof hij verhongerde want er was geen eten (dat hij lekker vond) in huis.</p>

<p>Dus ikke dapper naar de winkel. Ik had een lijstje bij met ongeveer 9 producten opgeschreven. Aan de kassa stonden de tranen in mijn ogen. WTF?!? Ik had een bomvolle kar en alles twee of drie keer gekocht. Onbewust. En ik weet niet waarom. De rekening was navenant, ik durf zelfs niet opschrijven hoeveel het was. Ik was er niet goed van en ik besefte dat ik niet alleen mijn eten zo eet maar ook zo ko