Stella Maessen

<p>Maessen was amper zestien jaar toen ze in het <em><strong>Nationaal Songfestival</strong></em> van Nederland terecht kwam. ‘Iedereen was toen bezig over wie ze goed vonden en wie niet, er werd veel gesproken over die voorronde’, weet Stella nog. ‘Uiteindelijk zijn wij toch maar mooi gewonnen met <em>Waterman</em>. Als eerste meidengroep van Nederland, en dan nog wel <strong>drie zussen</strong> bij elkaar!’</p><p>De zangeres is nog altijd heel <strong>trots</strong> dat ze <em>Waterman</em> heeft mogen zingen voor gastland Nederland. Stella: ‘Nochtans hebben we dat liedje gewoon <strong>aangeboden</strong> gekregen. Maar het is zo’n mooi en gevoelig nummer. Zelfs vandaag nog.’</p><p>Misschien daarom dat ze nogal teleurgesteld was toen bleek dat Hearts of Soul ‘maar’ zevende was geworden. ‘Wij kwamen nog maar pas om de hoek kijken als zangeresjes. Wij wisten nog van niks, ik was nog een kind. Ik heb in de coulissen staan <strong>huilen</strong> omdat ik niet gewonnen had. Als jong meisje kan je daar moeilijk mee om. Je vraagt je af of je het wel goed gedaan hebt’, zegt ze nu al lachend. ‘Al had ik toen helemaal niet door wat het Songfestival eigenlijk betekende.’</p><p>‘Ik heb een heel leuke tijd gehad met Dream Express Voor die voorronde werden we opnieuw gevraagd. Ik wou dat meteen doen, als ik maar kon zingen in die tijd.<em><strong> Sold It for a Song</strong></em><strong> </strong>was ons liedje dat als laatste is afgevallen in die finale. Ik vond dat zo’n geweldig goed nummer! We hebben daar zelfs een festival in Polen mee gewonnen’, zegt Stella.</p><p>De groep vertrok als een van de grote favorieten naar het Songfestival. <em><strong>A million in one, two, three</strong></em><strong> </strong>was namelijk een hit in België én daarbuiten. <strong>‘Doe eens normaal’</strong>, zegt Stella nu over heel die heisa. Want de leden van Dream Express werden destijds als echte <strong>diva’s</strong> neergezet. De groepsleden kregen een VIP-behandeling, maar Maessen geeft eerlijk toe dat ze veel liever rustig op haar hotelkamer wou zitten.</p><p>Toch voelde de zangeres niet veel druk om te scoren. Daar was ze helemaal niet mee bezig. In 1977 dus geen tranen backstage. ‘Je doet je best, alles zag er <strong>perfect</strong> uit. Een goed optreden geven, dat is voor mij het belangrijkste. Als je wint; dan is het zo. Win je niet; dan is het ook goed.’ Na het Songfestival heeft Dream Express nog veel opgetreden in o.a. Duitsland en het Verenigd Koninkrijk.</p><p