Elfia Arcen 2026: een weekend in een wereld vol fantasie

Een Viking met een enorme bijl loopt langs een Disneyprinses. Even verderop wandelt een kleine draak aan een hondenriem, terwijl twee steampunkpiraten op hun vrienden wachten. Op de trappen van het kasteel poseert Cruella de Vil voor de fotografen.

Welkom in Elfia, waar het volkomen normaal is dat personages uit totaal verschillende werelden elkaar tegenkomen.

Op 19 en 20 september veranderden de Kasteeltuinen van Arcen opnieuw in een koninkrijk vol fantasie. Ik reisde ernaartoe om voor Fantasyfans.nl verslag te doen en bezoekers te ontmoeten. Met mijn microfoon in de hand trok ik langs de marktkramen, door de tuinen en over de verschillende festivalterreinen.

En zoals zo vaak op dit soort evenementen bleek het leukste niet wat er op het programma stond, maar wie ik onderweg tegenkwam.

Een koninkrijk waar iedereen welkom is

De reis naar Arcen is voor mij altijd een flinke onderneming. Met het openbaar vervoer ben ik al gauw anderhalf tot twee uur onderweg, zeker wanneer de treinen vertraging hebben. Maar zodra ik de brug naar de ingang oversteek, ben ik die reis alweer vergeten.

Bij de poort staan twee wachters. De ene draagt een glimmende helm, de andere heeft een bezem bij zich. Ook in een fantasiekoninkrijk moet iemand tenslotte de boel schoonhouden.

Na de visumcontrole, de tassencontrole en een inspectie van de meegebrachte zwaarden en andere wapens mag ik het koninkrijk binnen.

Bij het kasteel staan de eerste fotografen al klaar. De vijver met waterlelies en de statige trappen vormen een prachtig decor voor de bezoekers die in hun mooiste kostuums poseren.

Wat me meteen opvalt, is hoeveel verschillende soorten fantasie hier samenkomen. Vikingen, elfen, animepersonages, Disneyprinsessen, steampunkers en figuren uit computerspellen lopen kriskras door elkaar.

Een familie heeft zich verkleed als boswezentjes. De vader vertelt dat ze eigenlijk heel klein zijn, maar vandaag dankzij een toverdrankje enorm zijn gegroeid. Zijn kinderen dragen grote paddenstoelhoeden en zijn vastbesloten om echte kabouters te vinden.

Even verderop ontmoet ik Roosje, een hondje met drakenvleugels. Volgens haar baasje is ze ook zonder kostuum soms een klein draakje. Daar merk ik weinig van, want ik krijg meteen een vriendelijke lik over mijn hand.