Van altijd toestemming vragen naar gewoon doen

Je hebt een idee. Een plan. Een beslissing die eigenlijk al gemaakt is. Maar toch wacht je. Op goedkeuring. Op een knikje. Op iemand die zegt: "Ja, doe maar." In deze aflevering gaat het over het patroon van altijd toestemming vragen — ook als je dat helemaal niet nodig hebt. Niet omdat je twijfelt aan je idee. Maar omdat je ergens geleerd hebt dat jij niet zomaar mag beslissen. Dat je eerst moet vragen. Eerst moet afstemmen. Eerst anderen gerust moet stellen. En dat kost je meer dan je denkt...