Ingrid Larik – Conflictbemiddeling op het werk | Een vak dat zichzelf overbodig wil maken

Waar mensen samenwerken of samenleven, ontstaan automatisch spanningen en conflicten. In Conflictbemiddeling op het werk: een praktische gids voor managers en HR-professionals laat Ingrid Larik zien hoe leiders die spanning kunnen omzetten in een constructieve dialoog — niet door conflicten te vermijden, maar door ze te durven benoemen. Ingrid doet organisatieontwikkeling en coaching, met dialoog en samenwerking als rode draad, en is ondertussen adviesverlener bij Smart.

In deze vierde aflevering van Kom Maar Dichter gaan we voorbij de flaptekst — naar het proces, de twijfels en de inzichten die blijven hangen.

Het boek dateert van 2013, maar het thema laat Ingrid niet los — het is, zegt ze, de rode draad van haar leven. Haar focus op bemiddeling ontstond uit eigen ervaring: ze zag hoe spanningen en conflicten op de werkvloer onder de mat werden geschoven omdat het gesprek aangaan ongemakkelijk is. Ze schreef het boek samen met Sandra Peeters, vanuit het besef dat ze iets moesten neerzetten dat mensen inspireert om het zélf op te pakken. Want eigenlijk, zegt ze, is het ideaal dat de bemiddelaar overbodig wordt.

We praten over het verschil tussen een spanning en een echt conflict, en over de rol van de bemiddelaar — die geen standpunt inneemt, maar luistert, het systeem verkent en het gesprek faciliteert. Over waarom Ingrid altijd eerst individuele intakegesprekken voert, en over bemiddeling als vaardigheid die je ook zónder formeel mandaat kunt inzetten. Over jezelf tegenkomen in het werk, over de valkuil om te snel naar oplossingen te rushen, en over het besef dat neutraliteit niet bestaat: "wij kunnen onze menselijke jas niet uitdoen."

We hebben het ook over wanneer bemiddeling níét meer kan, over een pleidooi voor conflictvaardigheid als kernvaardigheid van leiderschap, en over waarom het bij beleid moet beginnen in plaats van bij één conflictvaardige held. En over open communicatie, empathie en de vier niveaus van luisteren — met een verrassende nuance: empathie is voor Ingrid niet in andermans schoenen gaan staan, maar oprecht luisteren en erkennen dat iets belangrijk is voor de ander. Die erkenning trekt ze door naar het grotere debat over dekolonisatie: geen schuld hebben betekent niet geen verantwoordelijkheid dragen.

Tot slot vertelt Ingrid dat het nooit te laat is om nieuwe vaardigheden te leren of om je oprecht te verontschuldigen — en dat ze een lang gekoesterd project oppakte: Mens in turbulente tijden, een reeks gesprekken en stukken via Link