Czy można nie czuć własnego życia?

<p>Czy można wiedzieć, kim się jest i jednocześnie nie czuć, że jest się sobą?</p><p>Można.</p><p>Depersonalizacja i derealizacja należą do najbardziej osobliwych doświadczeń psychicznych. Człowiek może patrzeć na własne ciało i wiedzieć, że jest jego, a jednocześnie doświadczać go jako obcego. Może znajdować się we własnym mieszkaniu, rozpoznawać każdy przedmiot i mimo to mieć wrażenie, że wszystko wygląda jak scenografia albo sen.</p><p>Co szczególnie ważne: <strong>zazwyczaj nie oznacza to utraty kontaktu z rzeczywistością</strong>.</p><p>Osoba doświadczająca derealizacji najczęściej wie: „świat jest prawdziwy”. Problem polega na tym, że <strong>przestaje czuć jego realność</strong>.</p><p>I właśnie dlatego depersonalizacja i derealizacja są tak fascynujące klinicznie. Pokazują różnicę między <strong>wiedzieć</strong> a <strong>doświadczać</strong>.</p><p>Krótkotrwałe epizody mogą pojawić się podczas silnego stresu, paniki, wyczerpania czy innych stanów przeciążenia i same w sobie nie oznaczają zaburzenia psychicznego.</p><p>Istnieje jednak również formalna diagnoza: <strong>zaburzenie depersonalizacji-derealizacji - DDD</strong>, należące w ICD-11 do grupy zaburzeń dysocjacyjnych.</p><p>I tutaj zaczynają się pytania, które interesują mnie najbardziej.</p><p>Dlaczego człowiek może przestać czuć własne emocje jako „swoje”?</p><p>Co właściwie sprawia, że każdego dnia bez zastanowienia wiemy:<br><strong>to moje ciało, moje wspomnienie, moje życie, to ja?</strong></p><p>Dlaczego depersonalizacja tak często pojawia się podczas paniki?</p><p>I dlaczego próba ciągłego sprawdzania:</p><p>„Czy już czuję się normalnie?”<br>„Czy świat znowu wygląda prawdziwie?”<br>„Czy nadal jestem sobą?”</p><p>może paradoksalnie podtrzymywać problem?</p><p>W nowym odcinku <strong>Madame Monday „Czy można nie czuć własnego życia?”</strong> opowiadam o depersonalizacji, derealizacji i szerzej - dysocjacji.</p><p>Tłumaczę:</p><p>– czym depersonalizacja różni się od derealizacji,<br>– gdzie przebiega granica między przejściowym doświadczeniem a DDD,<br>– dlaczego DDD zaliczamy do zaburzeń dysocjacyjnych,<br>– czym różni się ono od psychozy i DID,<br>– co wiemy o związku dysocjacji z traumą, lękiem i paniką,<br>– czym jest interocepcja i co może mieć wspólnego z poczuciem własnego „ja”,<br>– oraz co współczesne badania mówią o leczeniu.</p><p>Nowy odcinek Madame Monday już jest.</p>