#90 - Zolang jij nog wacht op de liefde en erkenning van jouw moeder, kan jij je eigen kind niet helemaal zien

Ik heb dit zelf gekend.

Die stille plek van binnen die nog wacht.

Op een woord van mijn moeder. Op warmte die er nooit echt op die manier is geweest.

En ik heb gezien wat het doet.

Met hoe ik naar mezelf keek. Met hoe ik naar mijn kind keek.

Zolang jij nog wacht op liefde van je moeder...

kan jij jouw eigen kind niet echt zien.

Niet omdat je niet van haar houdt.

Maar omdat je kijkt door ogen die zelf nog zoeken.

In deze aflevering praat ik daarover.

Eerlijk. Zacht. Zonder omwegen.

Want ik geloof dat jij klaar bent om te horen wat er mogelijk wordt...