Pensionado

← Pensionado14 juin · 1 h 14 min

Guido de Valk: Arts, trainer, coach, schrijver en leraar.

Guido de Valk: Arts, trainer, coach, schrijver en leraar.14 juin1 h 14 min

Volg je excitement: dat wat je spannend vindt en eigenlijk niet durft, wijst naar je authentieke zelf.Sommige gesprekken krijgen extra betekenis door de plek waar ze plaatsvinden. Deze tweeënvijftigste aflevering van Pensionado werd opgenomen in een studio in Kuta, op Bali.

Niet in de vertrouwde omgeving van Nederland, maar op een eiland waar warmte, beweging, zachtheid en levenskracht voortdurend aanwezig zijn.Buiten klinkt Bali: taxi's, scooters, stemmen, tropische lucht, het ritme van een samenleving die anders ademt dan wij gewend zijn.

Tegenover mij zit Guido de Valk. Arts, trainer, coach, schrijver en leraar. Maar wie naar Guido luistert, merkt al snel dat deze woorden hem niet volledig vangen. Zijn verhaal gaat niet alleen over een loopbaan, maar over een levensbeweging. Over de weg van aangepast leven naar bewust leven. Over de vraag hoe je niet langer wordt geleefd door verwachtingen, systemen en oude overtuigingen, maar zelf leert kiezen vanuit wat werkelijk klopt.

Vooraf is het goed om te zeggen dat de geluidskwaliteit van deze opname iets minder is dan u van Pensionado gewend bent. De omstandigheden waren anders, de studio was anders, de techniek was anders.

Maar misschien past dat ook bij dit gesprek. Want niet alles wat waardevol is, komt in perfecte vorm tot ons. Soms vraagt een verhaal om iets meer aandacht. En wie door de imperfectie heen luistert, hoort in dit gesprek iets wezenlijks.

Guido groeit op in een groot gereformeerd gezin, als zesde van zeven kinderen. Zijn vader is predikant, zijn moeder verpleegkundige. Er is geloof, moraal, plicht en structuur. Maar al jong voelt Guido dat er naast het vertrouwde wereldbeeld ook iets anders bestaat. Niet als verzet, maar als innerlijk weten. Hij ontwikkelt een gevoeligheid voor existentiële vragen: wie ben ik, wat is echt, en hoe leef ik niet alleen volgens verwachting, maar vanuit bewustzijn?

Tot ongeveer zijn dertigste noemt Guido zichzelf achteraf een onbewuste pingpongbal. Niet ongelukkig, niet machteloos, maar wel iemand die vooral meebeweegt met wat het leven, zijn omgeving en zijn patronen van hem vragen. Een reis naar Azië brengt daarin verandering.

Voor het eerst voelt hij dat er andere manieren van leven mogelijk zijn. Andere manieren van kijken. Andere manieren van mens-zijn.

Als arts ontdekt Guido dat hij geen standaard dokter is. Hij ziet niet alleen een patiënt, maar een mens. Niet alleen een klacht, maar de betekenis van die klacht in iemands leven. Later, in zijn werk als