#3 De overgang als onderdeel van het cyclisch leven

<p>De overgang is onderdeel van een natuurlijke cyclische beweging.</p><p><br /></p><p>Ze vindt plaats wanneer we van onze herfst naar onze winter bewegen. Je zou haar kunnen zien als het finale stuk van de herfst.</p><p><br /></p><p>En wie weleens goed naar de herfst heeft gekeken, weet dat die niet alleen maar zachtjes wat blaadjes laat dwarrelen.</p><p><br /></p><p>Soms stormt het.</p><p>Soms regent het dagenlang.</p><p>De groei vertraagt.</p><p>Bladeren vallen.</p><p>De energie keert naar binnen.</p><p><br /></p><p>Zo kan ook onze eigen herfst ons uitnodigen om te kijken: wat wil ik nog meenemen? Waar ben ik aan ontgroeid? Wat mag vallen? En wat vraagt er juist om gekoesterd te worden?</p><p><br /></p><p>Niet omdat je tijdens de overgang ineens alles moet loslaten, opruimen en oplossen.</p><p>Ook dat zou weer een nieuwe opdracht zijn.</p><p><br /></p><p>De herfst is bovendien niet alleen een voorbereiding op wat daarna komt. Ze is een volwaardig seizoen op zichzelf.</p><p><br /></p><p>Ook de storm hoort erbij.</p><p>Ook het verlies.</p><p>Ook de verwarring.</p><p>Ook het niet-weten.</p><p><br /></p><p>En misschien hoeven we de regen niet alleen te zien als iets wat moet overwaaien.</p><p>We kunnen ook water opvangen voor de winter.</p><p>Want wat je doorleeft, bevraagt, verliest en ontdekt, neem je mee.</p><p><br /></p><p>De overgang is geen onderbreking van het leven.</p><p>Ze ís het leven.</p><p><br /></p><p>Cyclisch. Bewegend. Veranderend.</p><p><br /></p><p>Een beweging van rijpen naar gerijpt zijn.</p>