Plaatpraat(4): Mahoniebruine ogen

<p>In de zevendelige podcast &#39;Plaatpraat&#39; vertel ik, Marcel Verreck (tekst en muziek, rechts op de foto), met Boele Weemhoff (opname, arrangementen, productie, links op de foto) over mijn album &#39;De Liefde nog veel meer&#39;. </p><p>Het album is te beluisteren op o.a. Spotify en YouTube en bevat zeven liedjes over zeven bronnen van liefde.</p><p>Deel 4: &#39;Mahoniebruine ogen&#39;. </p><p>Over de verre liefde, hier gesitueerd ergens in Portugal. Een filmisch lied, met een meezingrefrein. Maar ook over de liefde voor het onverwachte, de dingen lopen vaak heel anders dan je vooraf had bedacht.</p><p><br></p><p><strong>De tekst:</strong></p><p>Mahoniebruine ogen </p><p> </p><p>De trein naar Lissabon was boordevol en bloedheet</p><p>O, ik verlangde naar de zee</p><p>Ik zag hem liggen en ik deed mijn rugzak om en</p><p>Daar stond ik op een klein station</p><p>Het was nog lang niet Lissabon</p><p>Maar er was zon en zee</p><p> </p><p>Ik vond een kamer, viel in slaap, want ik was doodmoe</p><p>Toen ik ontwaakte was het nacht</p><p>Ik ging naar buiten en liep naar de boulevard toe</p><p>Daar zag ik vlammen op het strand</p><p>Een kampvuur bij de waterkant</p><p>En mensen er omheen</p><p> </p><p>Vriend, kom bij het vuur</p><p>De wijn is niet duur</p><p>De vis hangt al te drogen</p><p>Zwoel is de nacht</p><p>Het leven een lach</p><p>En twee mahoniebruine ogen</p><p>Mahoniebruine ogen</p><p> </p><p>Natuurlijk ben ik nooit in Lissabon gekomen</p><p>Want ik dronk elke avond niet zo dure wijn</p><p>Lag overdag in het zachte zand te dromen</p><p>Want ’s avonds zou ze er weer zijn</p><p>Dan zat ze naast me, lief en klein</p><p>Maar ik kreeg nooit een zoen</p><p> </p><p>Het leek te mooi om meer te worden dan verlangen</p><p>Maar op een avond ging ze mee</p><p>En bij het afscheid had ze tranen op haar wangen</p><p>Ze schreef me later nog een brief</p><p>Ik woonde te ver, maar was wel lief</p><p>Ik dacht nog vaak aan toen</p><p> </p><p>Vriend, kom bij het vuur</p><p>De wijn is niet duur</p><p>De vis hangt al te drogen</p><p>Zwoel is de nacht</p><p>Het leven een lach</p><p>En twee mahoniebruine ogen</p><p>Mahoniebruine ogen</p><p> </p><p>’t Was opeens dertig jaar later</p><p>En ik moest naar Lissabon</p><p>In de trein zag ik het water</p><p>Ik stapte weer uit op dat station</p><p>Een jonge vrouw gaf mij de sleutel</p><p>Van mijn oude kamer van fortuin</p><p>Toen ze lachte, zag ik haar ogen</p><p>Ze waren mahoniebruin</p><p> </p><p>Ik zei: ik was hier ooit, ik kom u