Grenzen stellen als ondernemer: duidelijkheid is niet hetzelfde als streng zijn #36

Grenzen stellen klinkt eenvoudig. Tot iemand teleurgesteld is omdat jij nee zegt. Bij een grens komt meteen iets anders kijken: schuldgevoel. De angst om iemand teleur te stellen. De gedachte dat je moeilijk doet. Of de reflex om jezelf uitgebreid te verantwoorden.

En gek genoeg kan je hond precies hetzelfde patroon zichtbaar maken.

Wat speelt er écht?

Een hond die telkens opnieuw uit zijn mand komt, tijdens het eten komt bedelen of tijdens een wandeling per se naar dat ene geurtje wil, probeert niet bewust jouw grenzen te saboteren.

Hij ontdekt gewoon waar de ruimte zit.

Als “nee” na vier keer proberen toch een “vooruit dan” wordt, heeft je hond iets geleerd: hier valt te onderhandelen.

Dat zie je ook in een bedrijf.

Je zegt dat iets niet binnen je aanbod valt, maar doet het uiteindelijk toch. Je wil een vrije dag, maar beantwoordt toch dat bericht. Een klant vraagt een uitzondering en je begint meteen zeven zinnen uit te leggen waarom iets moeilijk is.

Zorgzaam zijn is mooi. Maar als zorgen voor iedereen betekent dat jij jezelf voortdurend opzijzet, wordt het interessant om eens te kijken waar jouw grens eigenlijk ligt.

Je hond kan je daar verrassend veel over leren.

3 dingen die je meeneemt

1. Een duidelijke grens hoeft niet hard te zijn