#57 Geen staatsgreep, maar een uitnodiging: Mussolini, Hitler en de weg naar de macht

<p>Maar waar Mussolini de oorlog kan gebruiken als een springplank, blijft hij Hitler achtervolgen als een trauma. Mussolini improviseert verder en baant zich een weg naar boven met allianties en tactische compromissen; hij is bereid te schikken waar het hem uitkomt. Hitler kan dat niet, of wil dat niet, en radicaliseert in plaats daarvan steeds verder, tot hij radicaler is dan alle anderen om hem heen — in de latere, goebbelsiaanse zin van het totale handelen, waarin elke halve maatregel verraad is. Uit deze twee verschillende oorlogservaringen ontstaan zo twee ideologieën die nauw verwant zijn zonder identiek te zijn. Beide gewelddadig, beide autoritair, maar geboren uit verschillende zielenwonden. Houd dat onderscheid vast, want het zal ons tot het einde van deze aflevering vergezellen.</p><p><br></p>