Linea Recta

<p>Maarten staat al in de deurpost, een man die niet doorheeft dat zijn aanwezigheid is verdampt tot louter lichamelijke obstructie. Belinda zet hem buiten met de soepele efficientie van iemand die dit vaker heeft geoefend dan ze toegeeft. Nee, het spijt haar, ze moet morgen vroeg op, en als hij dan toch vraagt of hij op de bank mag slapen, klinkt het als een aanbod dat ze al weigerend heeft gehoord voordat het zijn lippen verlaat. Het is allemaal zo'n gedoe, legt ze uit, en bovendien heeft ze tótaal geen zin in seks, en is ze ook echt dóódop. Ze gaat linea recta naar bed. Wanneer hij vraagt of ze hem morgen belt, antwoordt ze niet met een belofte maar met een verkleining: ze stuurt wel een berichtje. Dan valt de deur dicht, het slot klikt, en het appartement ademt uit.</p><p><br /></p><p>In de stilte daarna blijft er geen spijt hangen, maar wel een herinnering die opwellt als een warme steen: waarom zijn de meeste mannen toch zo ontzettend slecht in seks? Het is geen vraag, het is een constatering, oud als de eerste keer dat een vrouw ontdekte dat alleen-zijn rijker kon zijn dan slecht-gezelschap. Belinda loopt in een rechte lijn naar de dressoirkast, niet naar de slaapkamer, niet naar de bank, maar naar de plek waar de houten la met zacht geruis open schuift alsof hij haar verwacht. Haar vingers vinden wat ze zoekt zonder aarzeling.</p><p><br /></p><p>Het panty wordt omlaag gebracht, tot voorbij de knieën, een stofwaterfall die geen haast kent. Het slipje volgt, een zijden vlek op de vloer die niemand zal opruimen. Ze schakelt het speeltje direct in en brengt het aan op haar kruis, en het trillen treft haar meteen, niet als verrassing maar als herkenning. Ze verkiest haar tril-eitje, dit kleine apparaat van precisie, boven nóg een keer slechte seks met Maarten. </p><p>Belinda blijft staan bij het dressoir. Ze heeft geen zin om eerst te gaan zitten, geen behoefte aan de houding die anderen verwachten. Met haar rechterhand bedient ze het speeltje, drukt het harder, verschuift het een fractie naar links waar de sensitiviteit dichter bij het oppervlak ligt. Haar linkerhand grijpt de kast vast, een anker terwijl de rest van haar begint te drijven. Ze neemt een doorgezakte houding aan, haar knieën naar buiten gebogen als een atleet die zich voorbereidt op iets intiems, iets dat geen publiek nodig heeft. </p><p><br /></p><p>Het orgasme bouwt zich op achter haar gesloten ogen, een witte concentratie die alles wegvaagt. En net op het moment dat Belinda al begint