Mila's Audiodagboek – Memo 116: Nog één keer

Eva was alleen bij Thom.

Dat is op zichzelf inmiddels niet eens zo vreemd meer.

Maar dit keer zag ik haar binnenkomen.

Met een sleutel.

En later stond ze voor het raam.

Glas.

Haar los.

Eén knoopje.

Onze taal.

Alleen stopte ze daar niet.

En ergens halverwege besefte ik dat we elkaar niet meer nadeden.

We vertelden elkaar wat we wilden.