Wat rector vaders hun kinderen meegaven

Luister via Apple Podcasts

Luister via Spotify

Ton van Haperen over veertig jaar onderwijs, beroepstrots, bestuurlijke drukte en de vraag wat kinderen nou leren op school

Ton van Haperen staat aan het begin van zijn pensioen. Hij stopt met het schrijven van columns, maar niet met het werken in en denken over onderwijs. In deze aflevering van OnderwijsOntrafeld gaat Irene Harmsen, bestuurder van Onderwijsversterkers, met hem in gesprek over meer dan veertig jaar voor de klas staan, zijn scherpe kritiek op het Nederlandse onderwijsbeleid en zijn blijvende zorg om het vakmanschap van leraren.

Het gesprek begint persoonlijk. Zowel Irene als Ton groeiden op met een vader die rector was: mannen in pak, dichtbij leerlingen en leraren, en met een sterk gevoel voor verantwoordelijkheid, vakmanschap en de schoolcultuur. Die gedeelde achtergrond vormt een bijzondere ingang naar een gesprek over wat er in het onderwijs is veranderd en wat volgens Ton verloren dreigt te gaan.

Ton spreekt over de invoering van de lumpsum, het studiehuis, de afstand tussen beleid en de klaspraktijk, de positie van de leraar en het gebrek aan beroepstrots. Hij is uitgesproken, soms confronterend, maar deelt zijn visie vanuit één centrale vraag: leren kinderen op school nog genoeg en hoe organiseren we het onderwijs zo dat leraren hun werk goed kunnen doen?

Een gesprek dat uitdaagt en uitnodigt om opnieuw te kijken naar de kern van onderwijs. Wie staat er op voor het leren van kinderen?

Hoofdstukken 00:43 Welkom & introductie Ton van Haperen

04:55 De chaos waar de invoering van de lumpsum en het studiehuis toe geleid heeft

09:45 Hoe minister Dennis Wiersma de vinger op de zere plek legde

15:37 De opvattingen van rector-vaders hebben voor een fundament gezorgd

23:58 Tons wanhoop over het gebrek aan beroepstrots onder leraren