MAN 012 Peter van de Poel (53)

Aan het woord is Peter van de Poel, zoon, man, voetballer, minnaar, echtgenoot, vader, vriend, handelsreiziger, buurman, straatleverancier van dadels en avocado's...

Hij vertelt over de verschillenden visies, manieren van leven en opvattingen die hij meekreeg in zijn opvoeding, doordat zijn ouders zo sterk van elkaar verschilden.

Zijn grootvader leert hem: "Peter, je moet de dingen doen in je leven die je niet kan laten." "Je moet ze gewoon doen." "Laat al die mensen maar praten, je moet er niet naar luisteren."

Over hoe hij tijdens zijn legerdienst leerde te zijn wie hij was.

"Ik ga niet graag mee in de main-stream. Het zwart-witte in mensen, de tegenstelling trekt mij aan."

Over hoe je voor 'iets' op deze aarde bent en dat voortplanten daar één van is.

Hij is trots op zijn kinderen, dat ze zichzelf kunnen blijven! "Ik heb als vader geen verwachtingen naar mijn kinderen gesteld."

Over hoe je als ouder voortdurend de inspanning levert om geduld op te brengen. "Ge leert als ouder dingen af, als ge uw kinderen wilt respecteren."

Hij spreekt over hoe hij zich zo weinig mogelijk laat beïnvloeden door andere mensen. "Ik ben mijn eigen anker..."

Over dat 'een goeie dunk hebben van jezelf' eigenlijk heel goed is; dan ben je ook over jezelf positief ingesteld.

Hij mist met ouder worden het hechte contact met de mannen, wat hij vroeger met zijn maten wel had.

Dat er nu vaak onoprechte vragen worden gesteld op feestjes over triviale zaken.