Wie word je als je minder probeert iemand te zijn? - In gesprek met Suzanne Mau-Asam over Embodied Leadership

Hoeveel van jezelf geef je op om erbij te horen?

We leren ons aanpassen om gezien te worden, erbij te horen of de verbinding met anderen niet te verliezen. We maken ons kleiner. Sterker. Aardiger. Onzichtbaarder. Suzanne Mau-Asam noemt die manieren van aanpassen maskers.

Maar wat als je zo lang een masker draagt dat je bent gaan geloven dat het is wie je bent?

In deze aflevering spreek ik met socioloog, trainer en auteur Suzanne Mau-Asam over haar nieuwe boek Embodied Leadership — Je maskers afzetten en bij (jezelf) blijven. Suzanne is expert in Embodied Leadership en werkt al ruim twintig jaar rond leren, leiderschap en gedragsverandering.

We spreken over de weg terug van het hoofd naar het lichaam. Over het verschil tussen voelen en interpreteren. Over een lichaam dat soms al lang ‘nee’ zegt voordat wij bereid zijn te luisteren.

En over waar onze patronen eigenlijk vandaan komen: ons zenuwstelsel, onze eigen geschiedenis, familieverhalen en patronen die soms generaties teruggaan.

Want wat gebeurt er wanneer je stopt met aanpassen?

Als het masker waarvan ik dacht dat ik het was niet is wie ik ben, wie ben ik dan?

Precies daar ontstaat de unbounded space: de tussenruimte waarin het oude niet meer klopt en het nieuwe nog niet is belichaamd. Een ongemakkelijke plek van niet-weten die juist onderdeel blijkt te zijn van werkelijke verandering.

En wanneer jij verandert, verandert ook je relatie tot de mensen en systemen om je heen. Want verandering vindt nooit in isolatie plaats.

Het begint uiteindelijk hier:

Er is niets mis met je.