#625 Van school naar baan: wanneer leer je jezelf te volgen?

Wat leren we kinderen eigenlijk over luisteren naar zichzelf?

In deze aflevering neem ik je mee in onze zoektocht naar passend onderwijs en in wat ik vanuit mijn werk als traumatherapeut steeds opnieuw zie. Wat doet een omgeving met de regulatie van een kind? Hoe belangrijk zijn verbinding, autonomie, kleine groepen en ruimte om te voelen wat je nodig hebt?

Ik deel persoonlijke ervaringen en voorbeelden uit mijn praktijk die laten zien hoe vroeg we kunnen leren om te volgen, ons aan te passen en over onze eigen signalen heen te gaan. En hoe dat later zichtbaar kan worden in ons werk en in ons lichaam…. bijvoorbeeld wanneer iemand jarenlang doorgaat en uiteindelijk uitvalt met een burn-out.

Maar wat als we veel eerder leren luisteren? Naar onszelf, naar ons lichaam en naar wat werkelijk bij ons past?

Ik vertel ook over de keuzes die wij hierin als gezin aan het onderzoeken zijn. Niet omdat ik de antwoorden heb, maar juist omdat ik geloof dat er meer wegen zijn dan we soms denken.

Want als we willen dat kinderen later werk en een leven kiezen dat werkelijk bij hen past, begint die beweging al veel eerder dan bij de eerste baan.

—

Word je wakker met een onrustig gevoel in je lijf, alsof je meteen al ‘aan’ staat en al achterloopt nog voor de dag begint?

Waar je meteen moet zorgen en dragen, je hoofd volloopt, je adem hoog zit en je geen echte rust voelt, ook niet na slapen?

Altijd een constant sluimerend schuldgevoel. Alsof je het nooit goed genoeg kan doen en er geen ruimte is voor jou.

Je draagt veel voor anderen. Je helpt, redt, voelt je verantwoordelijk: voor je partner, je kinderen en cliënten. Je blijft aanpassen en doorgaan. In je relatie loop je vast in steeds dezelfde dynamieken. Naar je kinderen reageer je soms anders dan je wilt, en dat doet pijn.

Je voelt alles, maar draagt het alleen. Je wilt er zijn, maar raakt jezelf steeds meer kwijt. Je voelt je onzeker. Ook al werk je als therapeut, coach of psycholoog.