MÓJ TATA ZADZWONIŁ: „POMOŻESZ KOLEDZE Z WIĘZIENIA?” | Życie po odsiadce

<p>Wszystko zaczęło się od telefonu od mojego taty.„Filip, pamiętasz mojego kolegę z więzienia? Bierze ślub. Chce zacząć od nowa. Marzy o własnym biznesie. Może otworzyć kebab pod twoją marką?”Odpowiedź była prosta: tak. Bez opłat. Bez kombinowania. Pomagamy.Ale ten telefon stał się tylko pretekstem do rozmowy o czymś znacznie większym.Przy jednym stole usiedliśmy z moim tatą, Zygmuntem Chajzerem, oraz jego kolegami z programu „Eksperyment: Odsiadka” — ludźmi, którzy prawdziwe więzienie znają nie z telewizji.Rozmawiamy o życiu po życiu. O konsekwencjach własnych decyzji. O tym, co dzieje się z człowiekiem, kiedy traci wolność, a później dostaje ją z powrotem. O wstydzie, odpowiedzialności, rodzinie, miłości i próbie zbudowania siebie od początku.I o pytaniu, które chyba dotyczy nie tylko byłych osadzonych:Jak mocno czasem trzeba uderzyć o ziemię, żeby wstać — ale już jako zupełnie inny człowiek?To nie jest rozmowa o więzieniu.To jest rozmowa o drugiej szansie.</p>