הלכות תעניות פרק ד׳

פרק ד׳ פון הלכות תעניות לערנט אויס דעם ספעציעלן סדר התפילה ביי די זיבן לעצטע תעניות פון עצירת גשמים. דער רמב״ם באשרייבט ווי מען גייט ארויס אין רחוב העיר מיט דער ספר תורה, לייגט אפר מקלה אויף די תיבה און אויף די קעפ פון די מנהיגים, און א זקן וחכם זאגט דברי כבושין. נאכדעם מתפלל מען שמונה עשרה מיט זעקס עקסטרע ברכות וואס אנטהאלטן זכרונות, שופרות, פסוקי תהלים, און “מי שענה” פאר יעדע ברכה, און אין בית המקדש איז געווען א באזונדערער סדר מיט תקיעות און תרועות צווישן די ברכות.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה: סדר התעניות פון עצירת גשמים

(01:34) הלכה א: דער סדר התפילה ביי די זיבן תעניות אחרונות

(09:25) הלכה א: אפר אויף די תיבה, ספר תורה, און אויף ראשי העם

(11:48) הלכה ב: זקן וחכם און דברי כבושין

(17:20) הלכה ג: שליח ציבור הראוי להתפלל

(19:05) הלכה ד: תנאים פון דער שליח ציבור

(22:00) המשך: תנאי השליח ציבור – "מטופל ואין לו"

(24:08) המשך: תנאי השליח ציבור – "ביתו ריק מן העבירות"

(29:16) המשך: תנאי השליח ציבור – "ולא יצא עליו שם רע בילדותו"

(33:11) הלכה ו: "מי שענה את אברהם אבינו בהר המוריה" — חתימת ברכת גואל ישראל