הלכות אישות פרק ג׳

פרק ג׳ פון הלכות אישות לערנט די פראקטישע דינים פון קידושין: די דריי אופנים (כסף, שטר, ביאה), וועלכע לשונות זענען כשר, און ווער קען זיין א שליח. דער רמב״ם קלערט אויס די חילוקים צווישן שליח להולכה און שליח לקבלה, די רשות פון אב איבער זיין טאכטער, און די דינים פון ספק קידושין. דער פרק ענדיגט זיך מיט די הלכות פון ברכת אירוסין און די לכתחילה׳דיגע וועג פון קידושין – מיט כסף/שוה כסף, נישט בביאה, און נישט בשוק אדער בלא שידוך.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה צום פרק

(07:03) הלכה א — כיצד האשה מתקדשת: קידושי כסף

(10:29) הלכה ג (המשך) – דער איש איז דער קונה, און ער איז דער נותן

(12:50) הלכה ד – נתנה היא ואמרה היא / נתנה היא ואמר הוא

(14:12) נתן הוא ואמרה היא – ספק קידושין

(16:07) הלכה ה – קידושי שטר

(19:31) הלכה ו – ואינו כותבו אלא מדעתה

(21:22) הלכה ד — קידושי ביאה

(27:08) סיכום: די דריי סארטן קידושין

(29:28) הלכה ו — נוסח האמירה: ער קונה זי, נישט זי קונה אים